Wpisy internautów dotyczące pochodzenia nazwiska Garus

1. Garus – gęsta, słodka zupa owocowa, przyrządzana najczęściej z rozgotowanych gruszek, a także jabłek lub śliwek z dodatkiem mleka, jajek, mąki i przypraw
2. jest punktem początkowym żółtego szlaku turystycznego prowadzącego do Barczy. Ryszard Garus, Znakowane szlaki turystyczne woj. kieleckiego, Kielce 1983
3. [dostęp 2012-10-15]. [zarchiwizowane z tego adresu]. Tatiana Banaś, Ryszard Garus: Legendy Świętokrzyskie. Kielce: 1996, s. 45. ISBN 83-86953-07-1. Maria
4. Wojciech Garus (ps. Mały, ur. 2 stycznia 1928 w Strzemieszycach, niedaleko Dąbrowy Górniczej) – Harcerz Orli, porucznik WP, bojownik Szarych Szeregów
5. 7–10 pojawiają się wątki powstańcze. Kto czuł się Polakiem, w reż. Bożeny Garus z 1984 r., dokumentalny portret starego Ślązaka, uczestnika powstań śląskich
6. 4 i 5) 1996: Słaba wiara jako kierowca 1996: Odwiedź mnie we śnie jako „Garus” 1996: Nocne graffiti jako dowódca straży 1996: Niemcy jako oficer gestapo
7. Jerzy Krzysztof Garus (ur. 26 września 1949 w Oświęcimiu, zm. 20 sierpnia 2014 w Warszawie) – polski archeolog, działacz NSZZ „Solidarność”. Syn Władysława
8. genealodzy.pl [dostęp 2020-07-09] . Elżbieta Stec, Jacek Skrzypczak, Ryszard Garus: „Maria Skłodowska-Curie i jej rodzina w świętokrzyskiem”, s. 19, Kielce
9. Kielce i okolice. Przewodnik, Warszawa 1983, ISBN 83-217-2407-8. Ryszard Garus, Znakowane szlaki turystyczne woj. kieleckiego, Kielce 1990 Archiwalne zdjęcia
10. słowiańskich, Warszawa 1880-1885 Ryszard Garus, Znakowane szlaki turystyczne woj. kieleckiego, Kielce 1990 Ryszard Garus, Przewodnik dla turystów pieszych i